About Books Fotoalbum Feed back Aduo files

Менинг китобларим




Қўшиғим сан, Хоразм



Нурли излар



Кулиб боққан бахт



Нур дарёси


 

НУРУЛЛАБОЙДА САЙИЛ

Шамол ўйнаб, шамол елади,
Кўча-кўйни қоплайди тўзон.
Кенг йўлларда оқиб келади
Шаҳар томон сонсиз оломон.
Ухламади косиблар тунда,
Ҳар бир молнинг бор харидори
Қўллар қўлга тегмайди бунда,
Якшанба кун Хива бозори.
Сотувчини ўртайди даллол,
— Қўлингни бер, ҳайрини кўрсин,
Азон билан яхши дея қол,
Савдога йўл очилсин, юрсин.
— Боринг яхши
— Қандинг ур, укам.
Қани энди чўз бизга, полвон.
Уял, закот бўлдими шу ҳам,
Қоғоздан бер, червон чўз, червон.

Тикка пешин. Бозор авжида,
Куйдиради август қуёши.
Тарозибон чарчади жуда,
Чўт-ҳисобдан гангиди боши.
Аравада тик турган жарчи,
Шаҳар кезиб юрган хабарчи.
Овоз билан қамраб кенг қурни,
Босиб тушди ғовур-ғувурни.
— Эшитмадим деманг, оломон,
Қулоқ қўйинг бирпас мен томон,
Эрта тонгда Нуруллабойда,
Ҳамма келиб тўпланар жойда,
Катта сайил — байрам бўлади,
Ҳамма шоду хуррам бўлади.
Ўшлар келсин дўст-ёри билан,
Қўчқорликлар қўчқори билан.
Элга хизмат қилиб нон еган,
Созанда-ю машшоқман деган,
Кураш қилиб енгган — йиққанлар,
Полвон бўлиб қурга чиққанлар.
Қизиқчилар келиб етишсин,
Раққосалар ўйинга тушсин.
Енгган қўлга байроқ илади,
Келмаганлар армон қилади.

...Эл, келтириб ёйди пояндоз
Яшнаб кетди ҳовуз бўйлари.
Шерозийнинг қўлларида соз,
Гуркирайди мақом куйлари.
Фурсат етди ўйин бошлашга,
Қадим шаҳар тўйхона бўлди.
Жой йўқ ҳатто таёқ ташлашга,
Гўё кўкдан одам қуйилди.
Йигитларнинг кўкраги осмон,
Сўриларда нуроний чоллар.
Қаранг, қандай ярашиб замон
Сайилгоҳга келган аёллар.
Тўй уйида бир тўпча гулдай
Бурчақдаги қизлар давраси.
Субҳидамда сайроқ булбулдай,
Дилни тутди улар ялласи.
Раққосалар чиқди. Шоввозлар,
Жаранглатди Нуруллабойни.
Янграб кетди қувноқ овозлар,
Кўтаргудай бўлиб саройни.
Бир гуруҳи ўйин бошлашиб,
Жўр бўлишди созга, дуторга.
Давра сари қадам ташлашиб,
Гул тутгандай севгили ёрга —
Тизза чўкиб ташриф этдилар.
Ўйинга шўх раққосаларни,
Бирга лазги тушиб кетдилар,
Қўлда ўйнаб гул, косаларни...

Маҳкам илган забардаст панжа,
Шол белбоғни узиб олгудай.
Ваис полвон тик кўтарганча,
Шеригини ерга солгудай.
Айланишди яна майдонни,
Қалтирайди чалинган оёқ.
— Ҳисоб эмас, қайтадан тутсин.
— Байроқни чўз, гапни кўп сотма.
— Чаливорди, тўғри йиқитсин.

Қурга чиқди Матёқуб қотма.
Ваис яна ёқадан илди,
Қур ичига судраб Шержонни
Сўл оёғин қоқти-да чалди,
Шошилтириб қўйди полвонни...

Чол тўқани сидириб ташлаб,
Қўчқорини юборди жангга.
Сўнг чеккага чиқиб ёнбошлаб.
Одатича зўр бериб бангга.
— Ҳаром ўлгур, тислансанг, қочсанг,
Ит олдига сўйиб ташлайман.
Агар енгсанг, зўр келсанг, ошсанг
Доим сени тўйга бошлайман.

— Матжон бобо, шишманг, кўпирманг,
Сизни кўкка олиб чиқди банг.
Қурга қаранг, қўчқорни кўринг,
Бир каллада учди, югуринг.
— Ўлган бўлса майдонда қолсин,
Оёқости бўлиб йўқолсин.

Катта чорбоғ ўхшар кўшкка,
Авжида йигит-қизлар ялласи.
Жўр бўларди созга, қўшиққа,
Оломоннинг «Баракалла!»си.

Нуруллабой, эй Нуруллабой,
Энди сенга кирибди чирой.
Ўйлаб кимга қаср бўлганинг,
Дарду ғамга асир бўлганинг,
Ўртагани сени замонлар,
Сачрагани дийдангда қонлар,
Ҳамон чулғаб хаёлимизни...
Сен бугунги хуш ҳолимизни,
Авлодларга етир — сўйлаб бер,
Биздай хурсанд бўлиб куйлаб бер.
Утар дунё — келади якун,
Зулматли тун, офтоб чиққан кун.
Қўллардаги дутор, созларда,
Янграётган шўх овозларда,
Ҳаётбахш ва дилкаш сўзларда,
Кулиб турган шаҳло кўзларда,
Ҳаммасида шу ўй, шу ғоя,
Ўша достон, ўша ҳикоя.

ҳамма шеърларни кўчириб олиш
Copyright Эгам Раҳим
Created by "ARSENAL D"