About Books Fotoalbum Feed back Aduo files
ЭГАМ РАҲИМНИ ЭСЛАБ...

УСТОЗ ОТАНГДАН УЛУГ

ШОИР НАЗМИДА ВАТАН МАДҲИ

ЎНИҚ ҚАЛБ

ОТАМИЗ ҲАҚИДА

ШЕЪРИЯТ БОГИДА БИР ГУЖУМ

УСТОЗ ОТАНГДАН УЛУГ

Донишмандлар, яхши номнинг умри соний, яъни иккинчи умр деганлар. Шундай умр халқимизнинг шоир фарзанди Эгам Раҳимга ҳам насиб қилди. У азим гужумларни ўстирган табаррук тупроқда кўкарган гужум эди. У ўзини ўстирган халққа хизмат қилди, азиз юртини жисм аро жондек суйиб, доим шарафлаб ўтди. Қалбининг ҳароратини, элга муҳаббатини оташин мисраларга сингдириб, бизга қолдириб кетди. Яшашга дахлдор шеърлар жарангида шоирнинг юраги дукиллаб уриб туради. Эгам Раҳимнинг шеърлари шундай шеърлардир, юраги эса уришдан тинмайдиган, ҳарорати сўнмайдиган юракдир.
Эгам Раҳимнинг замондоши, ҳамкасби, шогирди сифатида устоз ижодига хос икки хислатни алоҳида таъкидламоқчиман.
Биринчидан, Эгам Раҳим майдачи эмас эди. Катта ва керакли гапни айтарди. У даврнинг катта воқеалари оғушига шўнғиб кириб, энг долзарб мавзуларда ёзарди. Иккинчидан, энг ҳозиржавоб ва йигирма иккилар, илк қишлоқ мухбири образлари, темир йўл қурилишининг бадиий лавҳаларини усталик билан чиза олган катта шоир эди. Минбарга чиқса, жўшқин шеърлари билан қалбларга илҳом бағишларди.
Шоир ижодига хос яна бир муҳим хусусият шуки, у халқ ҳаёти билан мустаҳкам боғланган эди, жонли фактлар, конкретлилик, равонлик шеърлар таъсирчанлигини оширар, одамларни ўзига тортарди.
Эгам Раҳимнинг вилоятда матбуотни ривожлантиришга қўшган ҳиссаси айниқса, салмоқли. Журналист кадрларнинг катта қисми унинг дарсхонасида таҳсил кўрди. Биз, журналистлар, шогирдлар азиз устозни ҳамиша ҳурмат-эҳтиром билан эслаб, унинг хотираси олдида бош эгамиз. Ижодда ғоявийликни, давр билан ҳамнафасликни, ҳозиржавобликни ундан ўрганганмиз. Касбга меҳр-муҳаббатни, юртимиз шарафини қанотли сўзлар билан улуғлашни, Ватанга, халққа садоқат билан хизмат қилишни муҳтарам устоз Эгам Раҳимдан ҳали-ҳануз ўрганамиз.

Фозил ЗОҲИД,

шоир.

 

НОН ВА ТУЗ

Чеҳраларда табассум, юрак тепади хандон,
Таъзим билан чайқалар қўллардаги гулдаста.
Қизлар салом беришиб, тутадилар туз ва нон,
Бизни олқишлагандай куйлар шалола пастда.

Бир лаҳзалик маросим умрга мундарижа,
Баркашда нон, таъмидан кўнгиллар хуш тортади.
Илиқ, самимий сўзлар дилга чизилган режа,
Дўстлар кўришса дилдан севинч, қувонч ортади.

Қўш орденли бу диёр ҳаёт гулдастасини
Қўлга мангу ушлатиб, мафтун этар ўзига.
Инсон бундай дамларни — умрнинг гул фаслини
Ҳамишалик улуғлаб жо қилади кўзига.

Чўққиларда туғилган ирмоқлар дарё бўлиб,
Қақраб ётган чўлларга баҳор олиб келгандек.
Саодат нашъасидан қалблар илҳомга тўлиб,
Меҳримиз совға дея гуллар териб бергандек.

Шаҳардами, адирда, қишлоқдами — шу хушҳол,
Йўл-изда давра қуриб тутилади туз ва нон.
Инсонлик фазилати кўрсатиб ҳусну жамол,
Пешвоз чиқиб келишар қўлда ёйиб дастурхон.

Қардошлик ришталари юракка из солади,
Ва қилади мангуга дилни дилларга пайванд.
Яхши сўз, яхши одат — инсондан шу қолади,
Одамизод ҳамиша яхшиликдан баҳраманд.

ҳамма шеърларни кўчириб олиш
Copyright Эгам Раҳим
Created by "ARSENAL D"